Contionary:mèl

Scots Norse

Pronunciation

• (Standard) IPA^(key): /ˈmʲeʎ/
• (Northwestern) IPA^(key): /ˈmʲej/

Etymology

From Sudrey Norse mæla, from Old Norse maþlijaną. Cognate to Icelandic mæla, Faroese mæla, Swedish mäla.

Verb

mèl (present mèláir, past mèlaidhir, future mèláist, conditional mèlaidhist)

1. (ambitransitive) to talk, speak
   1. (intransitive) to speak, make speech
   2. (transitive) to be able to converse in one or more languages

      mèlir mic tfèr màlar ― I speak two languages

   3. (with prepositions)
      1. (transitive, with til) to talk to, speak to
      2. (transitive, with u) to talk about (something)
      3. (transitive, with vid) to talk with, speak to (someone)

Conjugation

Conjugation of mèl (regular)

infinitive		mèl(ich)
pres. part.		mèlin
past part.		mèladh
		positive		negative
		personal	impersonal	personal	impersonal
ind.	pres.	mèlir	mèltir	è mhèlir	è mhèltir
	past	mèlaidhir	mèltaidhir	è mhèlaidhir	è mhèltaidhir
	fut.	mèlist	mèltist	è mhèlist	è mhèltist
	cond.	mèlaidhist	mèltaidhist	è mhèlaidhist	è mhèltaidhist
cont.	pres.	mèlireu	mèltireu	è mhèlireu	è mhèltireu
	past	mèlaidhireu	mèltaidhireu	è mhèlaidhireu	è mhèltaidhireu
	fut.	mèlisteu	mèltisteu	è mhèlisteu	è mhèltisteu
	cond.	mèlaidhisteu	mèltaidhisteu	è mhèlaidhisteu	è mhèltaidhisteu
perf.	pres.	mèliriò	mèltiriò	è mhèliriò	è mhèltiriò
	past	mèlaidhiriò	mèltaidhiriò	è mhèlaidhiriò	è mhèltaidhiriò
	fut.	mèlistiò	mèltistiò	è mhèlistiò	è mhèltistiò
	cond.	mèlaidhistiò	mèltaidhistiò	è mhèlaidhistiò	è mhèltaidhistiò
imp.		mèl	mèlt	è mhèl	è mhèlt

Derived terms

• halvmèl ("to be able to somewhat speak a language")

Mutation

Mutated forms of mèl

radical	lenition	eclipsis
mèl	mhèl	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scots Norse.
All possible mutated forms are displayed for convenience.