Contionary:wild
Skundavisk
Etymology
From Middle Skundavisk vild, from Old Skundavisk vilda, from Halmisk ᚹᛁᛚᛞᚨ (wilda), ᚹᛁᛚᛞᚨᛉ (wildaŕ), from Proto-Germanic *wildaz.
Pronunciation
- IPA: /wɪɫd/
Adjective
wild (comparative wilder, superlative wildest)
- wild, savage
- Ik wolde gerne wilde deure seen.
- I would like to see wild animals.
- Ik wolde gerne wilde deure seen.
Inflection
| number and gender | singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | all genders | ||
| predicative | hi is wild | si is wild | hit is wild | si sind wild | |
| strong declension | common | wild | wilde | wild | wilde |
| genitive | wildes | wilder | wildes | wilder | |
| weak declension | common | wilde | wilde | wilde | wilden |
| genitive | wilden | wilden | wilden | wilden | |