Pronunciation
Etymology
From Proto-Germanic *tiną.
Noun
¹ tín n.m. hard stem
- tin
Declension
| declension of tín (mh declension)
|
|
|
singular
|
plural
|
|
|
indefinite
|
definite
|
indefinite
|
definite
|
| nominative
|
tín
|
ténan
|
téns
|
ténas
|
| genitive
|
tíns
|
tínes
|
tíne
|
tínse
|
| dative
|
tén
|
ténum
|
téną
|
ténę
|