Contionary:skrijðen

Skundavisk

Etymology

From Middle Skundavisk skrīthen, skrīþen, from Old Skundavisk skrīþan, from Halmisk ᛊᚲᚱᛁᚦᚨᚾ (skrīþan), from Proto-Germanic *skrīþaną.

Pronunciation

• IPA: /ʃrɪjðɘn/

Verb

skrijðen (class 1 strong, third-person singular simple present skriðet, past tense skreeð, past participle geskriden, past subjunctive skreede, auxiliary haven)

1. to step, to walk

   Skrijð insijde.

   Step inside.

Inflection

infinitive		skrijðen
present participle		skrijðend
past participle		geskriden
auxiliary		haven
	indicative		subjunctive
present	ik skrijðe	wi skrijðen	ik skrijðe	wi skrijðen
	ðou skriðest	ji skrijðet	ðou skriðest	ji skrijðet
	hi, si, hit skriðet	si, Si skrijðen	hi, si, hit skrijðe	si, Si skrijðen
preterit	ik skreeð	wi skreeðen	ik skreede	wi skreeden
	ðou skreeðest	ji skreeðet	ðou skreedest	ji skreedet
	hi, si, hit skreeð	si, Si skreeðen	hi, si, hit skreede	si, Si skreeden
imperative	skrijð	skrijðet (ji)