Contionary:βίκος

Oltic

Etymology

From Middle Oltic βικος, from Old Oltic βικος, from Proto-Celtic *bikkos (see *biggos), from Proto-Indo-European *bʰeg-.

Pronunciation

• IPA^(key): [víko̞s]

Adjective

βίκος (víkos) (Cyrillic spelling викос)

1. small, little

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

Declension

βίκος declension (o-stem)

			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
	def	nom	βίκος	βίκοι	βίκη	βίκης	βίκον	βίκη
		voc	βίκε
		acc	βίκον	βίκους	βίκην
		gen	βίκι	βίκον	βίκης	βίκον	βίκι	βίκον
	indef	nom	βίκοσες	βίκοις	βίκησι	βίκησσι	βίκονεδ	βίκηδ
		voc	βίκες
		acc	βίκονες	βίκουσες	βίκηνσι
		gen	βίκις	βίκονες	βίκησσι	βίκονσι	βίκιδ	βίκονεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
comp	def	nom	βίκιος	βίκιοι	βίκιη	βίκιης	βίκιον	βίκιη
		voc	βίκιε
		acc	βίκιον	βίκιους	βίκιην
		gen	βίκιι	βίκιον	βίκιης	βίκιον	βίκιι	βίκιον
	indef	nom	βίκιοσες	βίκιοις	βίκιησι	βίκιησσι	βίκιονεδ	βίκιηδ
		voc	βίκιες
		acc	βίκιονες	βίκιουσες	βίκιηνσι
		gen	βίκιις	βίκιονες	βίκιησσι	βίκιονσι	βίκιιδ	βίκιονεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
sup	def	nom	βίκαμος	βίκαμοι	βίκαμη	βίκαμης	βίκαμον	βίκαμη
		voc	βίκαμε
		acc	βίκαμον	βίκαμους	βίκαμην
		gen	βίκαμι	βίκαμον	βίκαμης	βίκαμον	βίκαμι	βίκαμον
	indef	nom	βίκαμοσες	βίκαμοις	βίκαμησι	βίκαμησσι	βίκαμονεδ	βίκαμηδ
		voc	βίκαμες
		acc	βίκαμονες	βίκαμουσες	βίκαμηνσι
		gen	βίκαμις	βίκαμονες	βίκαμησσι	βίκαμονσι	βίκαμιδ	βίκαμονεδ