Contionary:ǫvenr
Old Enventian
Etymology
Borrowed from Old Norse óvinr.
Pronunciation
- IPA: [ˈʲovẽnr̟], (early) [ˈɔːvenr̟], (North, late) [ˈjovẽnr̟]
Noun
ǫvenr m
- public menace, criminal
- monster
- murderer
- enemy
- demon, devil
Inflection
| i stem Declension | ||
| case | singular | plural |
|---|---|---|
| Nominative | ǫvenr | ǫvenrį |
| Accusative | ǫvenr | ǫvenrį |
| Genitive | ǫvenrįs | ǫvenrem |
| Dative | ǫvenrę | ǫvenrym |
| Instrumental | ǫvenrę | ǫvenrym |